650 lat kamiennogórskiego aptekarstwa

Długa i ciekawa historia farmacji w śląskim mieście. Rok po śmierci Bolka II, który wcześniej wyswobodził Kamienną Górę z rąk czeskich słynnym fortelem trojańskim, dzięki przywilejowi wdowy po księciu, w średniowiecznym miasteczku, które liczyło wówczas 77 lat, powstała jedna z pierwszych śląskich aptek. Związany był z nią barokowy pionier, o którym pisali światowej sławy historycy farmacji. Z kamiennogórskim aptekarstwem wiążą się też inne ważne nazwiska, jak Schlöffel czy Gadamer. 

Czytelnicy mojego bloga mogą na każdym kroku przekonać się, że Dolny Śląsk ma w wielu dziedzinach ciekawe i długowieczne tradycje: czy to turystyka górska, czy kuchnia (pierniki!), ale taż najstarsze lokalizacje miejskie (Złotoryja). Do tego dochodzą niezwykłe dzieje rzemiosła, nauki i przemysłu. W tym wpisie o aptekarstwie w jednym z dolnośląskich miast.  

Mieroszowski lekarz-aptekarz ze słynnej Leopoldiny (i jego późniejsi sudeccy koledzy)

15 sierpnia 1672 roku Melchior Friebe (Fribe, Frieben) został włączony w poczet uczonych zasiadających w Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina. To prestiżowa, po dziś znacząca instytucja, najstarsza tego typu nieprzerwanie działająca na świecie. Niemal 200 jej członków to nobliści. Friebe, urodzony w XVII wieku w Mieroszowie pod Wałbrzychem, był 43. członkiem szacownego grona naukowego. Najprawdopodobniej pierwszym mieszkańcem Sudetów w składzie Leopoldiny. Przed nim w Akademii było też 5 innych Dolnoślązaków, wrocławian z urodzenia. Członkami Leopoldiny było jeszcze po nim kilku słynnych mieszkańców regionu, ale też tacy ludzie światowej nauki jak Maria Skłodowska-Curie czy Albert Einstein. 200 lat temu został nim również Goethe. 

reprezentacyjna barokowa kamienica na rynku w Mieroszowie 

Na nazwisko Friebe natrafiłem podczas badania dziejów apteki w Kamiennej Górze i rówieśnika tego mieroszowskiego naukowca – aptekarza Vielheuera z Kamiennej Góry. W książce „Beiträge zur Apothekengeschichte Schlesiens” natrafiamy na informację, że „Dr. Dr. Melchior Friebe” od grafa Hochberga otrzymał w 1666 roku przywilej prowadzenia apteki Friedland Stadt-Apotheke (w Mieroszowie pierwsza apteka działała już w 1590 roku). To jedna z kilku enigmatycznych wzmianek o ciekawej postaci z dawnego Księstwa Świdnicko-Jaworskiego. 

zamek Książ - siedziba Hochbergów 

Bolko II – niezwykły władca Śląska o europejskiej renomie

Mówi się, że jego dokonania nie są dziś tak głośno wspominane, jak na to zasługują. Także obchody ważnej rocznicy z nim związanej nie są szczególnie efektownie celebrowane. W tym roku władca ze średniowiecznego śląskiego księstwa pojawił się w słynnym serialu „Korona królów” i znów było o nim chwilę głośno w kraju. W Krzeszowie na Dolnym Śląsku jest na stałe. Od 650 lat.

Bolko (lub Bolesław) II Mały to ostatni książę jaworsko-świdnicki i zarazem - co często się podkreśla – ostatni niezależny władca Śląska z dynastii Piastów. Książę, którego cenili europejscy monarchowie, zmarł 28 lipca 1368 roku. Został pochowany w mauzoleum klasztoru w Krzeszowie. Pochlebnie o nim pisał w swojej kronice znany polski dziejopis Jan Długosz. W „Rocznikach” o Bolku II zanotował:

 „stały i niezachwiany w wierności dla Polski; bo kiedy wszyscy inni książęta Śląscy poodrywali się od królestwa Polskiego i przyjęli jarzmo Czeskie, on sam tylko pozostał wiernym królowi Polskiemu i królestwu”.  

popiersie księcia przechowywane na Zamku Bolków

Książ - jeden z ważniejszych zamków Bolka II, późniejsi właściciele, Hochbergowie, swój rodowód wywodzili od Piastów ze Śląska. Imię Bolko - nadawane przedstawicielom tej rodziny również w XX wieku – przewija się w drzewie genealogicznym rodu 

Eksponat w Zamku Piastów w Brzegu