Niedźwiedzie ciekawostki związane z Dolnym Śląskiem i Sudetami! (zabytki, geografia, sztuka, przyroda, literatura, przysłowia, maskotki)

Niedźwiedzie jednym kojarzą się ze zwierzyną leśną, innym z charakterystycznym gwiazdozbiorem, jeszcze innym z ulubioną maskotką czy miodem. Drapieżne misie są niewątpliwie obecne w kulturze. Polowano na nie („Pan Tadeusz”!) dla sportu i pożywienia, a także chwytano jako zwierzęta np. cyrkowe czy hodowlane w zoo („Bärenzwinger” – to jedna z najstarszych części wrocławskiego zoo). Opowiadano o nich bajki i przysłowia. Pisano o nich wiersze i pieśni. Przedstawiano je na obrazach i rzeźbach. Niedźwiedzie były nawet w pradawnych czasach zwierzętami kultowymi (rzeźba ze Ślęży!). Są symbolem dzikości, siły, ale i oddania. Jaskinia Niedźwiedzia w Sudetach uchodzi za jedną z najpiękniejszych w Polsce i Europie. 

Oto zestaw wybranych ciekawostek związanych z niedźwiedziami i ich obecnością w kulturze i historii oraz turystyce na Dolnym Śląsku i w Sudetach. 

Wilcze tropy na Śląsku i w Sudetach w naturze i kulturze – od legend i proroctwa po propagandę, medycynę i... łubin (GALERIA, #ciekawostki)

Liczne czarne legendy (nie tylko te literackie, ale i narracja medialna) sprawiły, że wilki nie mają dobrej opinii. Raczej straszy się nimi i to nie tylko w „Czerwonym kapturku”. Wilka można też „dostać”. Chyba każdy wie jak, choć chyba nie do końca wiadomo, na czym to polega. Zła sława ma wręcz wymiar metaforyczny, jest przenośnią agresji i fałszu, stąd: "człowiek człowiekowi wilkiem" i "wilk w owczej skórze". 

Całe mnóstwo wilków znajdziemy na Śląsku i w Sudetach w współczesnych i historycznych nazwach miejscowych oraz w herbach i dziełach sztuki. Wilka znajdziemy też w polu. To łubin! Jego nazwa wywodzi się od łacińskiego określenia zwierzęcia i wielu językach w wersji ludowej przybierała postać „wilczego grochu”. Na jeden z popularnych gatunków wielu przyrodników „patrzy wilkiem” - bo choć piękny – jest rośliną obcą i inwazyjną, wypierającą wiele cennych rodzimych skarbów Flory! 

Biały cierń, czyli głóg - pachnący przyjaciel pszczół i "imiennik" Głogowa

Obsypany białym kwieciem głóg jest jednym z ciekawszych dziko rosnących wiosennych krzewów – szczyt kwitnienia ciernistej rośliny przypada w zależności od regionu na koniec maja i początek czerwca. Jej nazwa kojarzy się z miastem Głogów na Dolnym Śląsku.

Co ciekawe przed wojną miasto to nazywało się Glogau, co jest zniemczoną wersją słowiańskiego określenia tej miejscowości. Pochodzi od kolczastych krzewów, które porastały okolicę. XIX-wieczny geograf pochodzący z Kamiennej Góry, pionier śląskiej onomastyki - Heinrich Adamy, w swoim dziele z 1888 roku podaje znaczenie nazwy Glogau – Głogów jako „Weissdornstadt” – „Miasto głogu”. Weißdorne to po niemiecku głóg – od „biały cierń”.
Głóg jest cenionym ziołem oraz rośliną miododajną.

Na zdjęciach Głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna), Kotlina Kamiennogórska 

Kwiaty na blogu:
Kwiaty – cuda natury z Dolnego Śląska i Sudetów oraz muzyczne, artystyczne i poetyckie inspiracje (GALERIA)

ciekawostki botaniczne na blogu:
„Z lasów, pól i ogrodów” 

O pszczołach: 
Pszczelarstwo – zabytki kultury i nauki z Dolnego Śląska (GALERIA + ciekawostki)