Miała 18 lat, kiedy spotkała pięć lat starszego Hauptmanna, początkującego pisarza. W wieku 26 lat, będąc pod wrażaniem słynnych „Tkaczy” śląskiego pisarza, zaczęła tworzyć swój przełomowy cykl grafik „Ein Weberaufstand”, który wstrząsnął Wielką Berlińską Wystawą Sztuki. Käthe Kollwitz i Gerharta Hauptmanna łączyła pasja w ukazywaniu ludzkiego dramatu, naturalistyczne odzieranie cierpienia z sentymentu romantycznego. Korespondowali ze sobą. W 1923 roku Kollwitz, jako matka okaleczona śmiercią syna na wojnie, wydała cykl „Abschied und Tod” (Pożegnanie i śmierć). Hauptmann, wówczas Noblista literacki, napisał do tej publikacji wstęp pod tytułem „Das heilige Leid” (Święte cierpienie).

Kollwitz i Hauptmanna łączyło początkowo ich wspólne, awangardowe i niekiedy kontrowersyjne, zainteresowanie ludzkim bytem w bardzo społecznym ujęciu, korespondujące z mniej lub bardziej akcentowanym sympatyzowaniem z ruchem socjalnym i liberalnym. Stworzyli dzieła, które swoją niezwykłą energią i postawą wstrząsały teatrem i sztuką plastyczną przełomu XIX i XX wieku w Niemczech.